Objawy oczne w chorobach tarczycy pojawiają się zwykle w nadczynności gruczołu tarczowego, ale mogą też występować u ludzi z prawidłową czynnością tarczycy lub jej niedoczynnością.

We wczesnym okresie choroby obszar wokół oczu staje się obrzęknięty i nabrzmiały. Oczy wydają się w wytrzeszczu, ponieważ powieki są podciągnięte, a obrzęknięte mięśnie wokół i poza gałką oczną wypychają gałkę do przodu.

Możesz mieć wrażenie piasku w oczach, mogą być one bolesne i wrażliwe oraz łzawić. Jasne światło może powodować uczucie dyskomfortu. Ulgę przynosi stosowanie w ciągu dnia preparatów sztucznych łez i przyciemnionych okularów ochronnych. Zastosowanie maści nawilżających zapobiega natomiast wysychaniu oczu w ciągu nocy. Spanie z wyższym ułożeniem głowy może zmniejszyć obrzęk. Spróbuj powstrzymać się od palenia tytoniu.

Obrzęknięte mięśnie pozagałkowe mogą uciskać na nerw wzrokowy, który przekazuje sygnały do mózgu. Może być to przyczyną pogorszenia widzenia. Jeżeli zauważyłeś zamglenie widzenia, natychmiast skontaktuj się z okulistą, ponieważ możesz potrzebować pilnego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów, radioterapii lub operacji zmniejszającej ucisk na nerw.

Podwójne widzenie występuje wówczas, gdy mięśnie poruszające gałką oczną ulegają obrzękowi i zaczynają bliznowacieć, co powoduje ograniczenie ich ruchomości. Czasowe zastosowanie folii lub plastikowych okularów pryzmatycznych pomaga w zlaniu się dwóch obrazów w jeden. Jeżeli jednak ruchy gałki ocznej są znacznie ograniczone, konieczna staje się operacja na mięśniach ocznych. Końcowa korekta mięśni wykonywana jest zwykle w znieczuleniu miejscowym, tak abyś mógł powiedzieć okuliście, kiedy podwójne widzenie zniknie.