Zwykle jeżeli z powodu bólu lub ślepoty konieczne jest usunięcie oka, wykonuje się to w znieczuleniu ogólnym. Można usunąć całkowicie gałkę oczną (enukleacja) lub też główną jej zawartość z pozostawieniem twardówki, czyli białej, zewnętrznej warstwy gałki ocznej. Jest to wypatroszenie oczodołu, czyli ewisceracja.

Wszczep oczodołowy, który jest kulą wykonaną z plastiku lub korala, umieszczany jest w przestrzeni, w której prawidłowo powinna znajdować się gałka oczna lub wewnątrz twardówki. Następnie wszczep pokrywa się spojówką, cienką, przezroczystą błoną, która pokrywa twardówkę.

Ponieważ wokół protezy oczodołowej znajdują się mięśnie i leży ona pod spojówką, a czasami w obrębie twardówki, nie może być wyjmowana. Sztuczna gałka oczna znajduje się ponad wszczepem oczodołowym i spojówką i jest utrzymywana w tej pozycji przez wewnętrzną powierzchnię powiek. Powinna być ona wyjmowana do czyszczenia co najmniej raz w miesiącu lub częściej, jeżeli jest brudna. Czyść sztuczne oko bezzapachowym mydłem i wodą, a następnie płucz je pod strumieniem zimnej wody.

Mięśnie oczne zostają przymocowane do wszczepu oczodołowego, dlatego też może on poruszać się razem ze sztucznym okiem, gdy porusza się oko zdrowe.

Niektórzy pacjenci z koralowymi wszczepami oczodołowymi mają w nich otwory do wkręcenia protezy ocznej kilka miesięcy po usunięciu oka.

W otwór w implancie i na tylnej powierzchni sztucznego oka wkłada się zatyczkę po to, by wszczep oczodołowy i leżące powyżej sztuczne oko mogły się poruszać razem dokładnie wtedy, gdy porusza się zdrowe oko.