Zamknięcie dróg łzowych może stać się przyczyną łzawienia u osób dorosłych. Podaje się wówczas krople znieczulające, a następnie do dróg łzowych, rozpoczynających się w wewnętrznym kącie powieki, wprowadza się delikatną kaniulę. Do kaniuli podaje się roztwór soli fizjologicznej, która spływa do nosa i dalej do gardła. Jeżeli nie czujesz spływania soli po tylnej ścianie gardła i nie masz smaku soli w gardle, świadczy to o tym, że twoje drogi łzowe są niedrożne. Przestrzykiwanie dróg łzowych nie powoduje ich odblokowania. Jeżeli łzawienie oka jest dla ciebie bardzo uciążliwe, konieczna będzie operacja nosząca nazwę zespolenia workowo-nosowego (dacryocystorhinostomia), która udrażnia drogi łzowe.

W zapaleniu brzegów powiek, w przebiegu którego występuje wrażenie piasku w oku i oko staje się tkliwe, wzrasta też produkcja łez.

Wrośnięcie rzęs lub podwinięcie powieki dolnej (entropion) powodują podrażnienie oka i zwiększenie wydzielania łez. Przy odwinięciu powieki (ektropion) następuje zwiększone łzawienie, ponieważ nie jest możliwy odpływ łez do dróg łzowych. Zwykle oko nie boli.

Ustawienie powiek może zostać skorygowane niewielkim zabiegiem operacyjnym wykonywanym w znieczuleniu miejscowym. Wrastające rzęsy usuwa się pensetą. Jeżeli rzęsy odrastają, mogą zostać zniszczone delikatną igłą i prądem o niewielkim natężeniu (elektroliza) lub poprzez przymrożenie (krioterapia) w znieczuleniu miejscowym zastrzykiem znieczulającym.

Jeżeli punkty łzowe są zbyt wąskie, łzy nie mogą wpływać do dróg łzowych. Punkty łzowe można rozszerzyć poprzez wprowadzenie do nich, po wcześniejszym znieczuleniu miejscowym kroplami, cienkiej sondy.